Kazım SAĞLAM

(07 Ağustos 2026, Cuma)

Herkes kendi müktesebatının farkına varmalı ve ona göre hayatını sürdürmelidir.

Kişi kendi nakısasının ve meziyetlerinin iyice farkına varmalıdır.

Bu durum tamamen eğitim meselesidir. Öğretmen-veli-öğrenci üçgeninde ortak bir kararla genç dimağların hayatına yön verilmelidir. Aksi halde herkes her iş yapabilir neticesini doğurur, bu da gençlere yanlış istikamet verilmiş olur.

İnsanın fıtri yapısına uygun davranması hayatı boyunca onu mutlu ve başarılı kılar.

Şimdi biraz zülfü yâre dokunacak bir alıntı yaparak bu konunun bir veçhesini gündeme getireceğim:

(02 Ağustos 2026, Pazar)

Irmak'ın Yatağı

Zemheride ırmak dondu,

Üzerinde gezen tilkinin ayak izlerini gördüm.

Kaygıyla yolunu beklediğim babamı tüten ocağın bacasıyla ısındım,

Sarp kayalıklarda dağ keçilerini seyrettim.

Külle toprağı karıştırdım. Donan kara serptim, donmasın yeşil buğday

Yeşil buğday donmadı, yeşerdi yedi başak verdi...

...

Karlar eridi ırmak coştu, yatağını değiştirdi,

Yüz elli beş kesime gelen kavaklıkları tek tek devirdi

Cıgarımı tüttürdüm seyre daldım.

Tüm emeğimi, mazimi umutlarımı yıktı viran eyledi,

Süklüm büklüm yıkıldım/yığıldım

Derinden bir ses yankılandı;

Verimli sandığın o yeşil, serin, asude

Senin geçici hülyaların

Beğenmediğin o kıraç ve susuz tarla asıl kaderinmiş.

(23 Haziran 2026, Salı)

Peygamber çiçeğinin aydınlığında ara

Sana doğru uzanan çaresiz ellerimi.

Sırrımı söylüyorum vefakâr balıklara:

Yalnız onlar tutacak bu dünyada yerimi.

......

Sezai Karakoç

Bu dünyada yer edinmek; geriye miras bırakmakla mümkün. Kim geriye ne tereke terk ederse o denli bir miras bırakır.

Her beniâdemin elinde ne var ise onu geriye bırakır.

"Kişi öldüğünde; üç ameli dışında bütün amelleri kesilir:

1-Sadaka-i câriye

2- Kendisinden faydalanılan ilim

3-Kendisine dua eden salih evlat."

[Sahih-i Müslim- 1631]

(02 Haziran 2026, Salı)

Kırlangıçlar uçurdum

Dut kuşlarına katılıp kayıplara karıştılar

Hatıralarımı yüklendim yola revan oldum

Önümde hayallerim

Deşt-i bî payana vardım

Susuzluktan dudaklarım çatladı

Tökezledim sendeledim yere yığıldım

Döndüm sırtımdaki bar-ı gırana

İmdat bekledim

Yıllardır seni sırtımda taşıdım bana bir el at bir yardımda bulun

Sırıtarak karşıma geçti

Onlara mazi derler

Ben önüme geleceğime bakıyorum